Hug me!

Υπάρχουν στιγμές που μια μεγάλη κίνηση σε εντυπωσιάζει, αλλά δεν σε αγγίζει... 

Κινήσεις που κάνουν μόνο θόρυβο....

κι ο θόρυβος σου τραβάει την προσοχή...

πιάνεσαι με τις άμυνες κάτω...

Και υπάρχουν άλλες, μικρές, σχεδόν αθόρυβες, που σε ξυπνούν από έναν ύπνο που δεν ήξερες ότι κοιμόσουν...

Αλλά μόλις το συνειδητοποιείς, νιώθεις πως κάτι μέσα σου εχει ανθήσει...

....................................................

Υπάρχουν στιγμές που δεν μοιάζουν σημαντικές για τον έξω κόσμο, αλλά αλλάζουν κάτι μέσα σου...

Μια αγκαλιά, για παράδειγμα...

Όχι εντυπωσιακή, όχι θεαματική. Μια απλή, ανθρώπινη αγκαλιά που όμως σε βρίσκει εκεί που δεν το περιμένεις.

Και ξαφνικά, χωρίς να το έχεις ζητήσει, νιώθεις να ξυπνάει κάτι που νόμιζες πως είχε σβήσει...

Μια αναπνοή που ηρεμεί πάνω σου, ένα σώμα που ακουμπάει στο δικό σου με τρόπο που δεν χρειάζεται εξηγήσεις...

Μια μικρή στιγμή που σου θυμίζει ότι είσαι ακόμα εδώ. Ότι μπορείς να νιώσεις. Ότι δεν έχεις κλείσει.

Δεν έχει σημασία ποιος ήταν...

Σημασία έχει ότι για λίγα δευτερόλεπτα ένιωσες ζωντανός.

Και μερικές φορές, αυτό αρκεί για να αλλάξει ολόκληρη την πορεία μιας μέρας, μιας εβδομάδας, μιας ζωής.

Οι μεγάλες κινήσεις εντυπωσιάζουν.

Οι μικρές όμως… αυτές σε αγγίζουν.

Αυτές μένουν.

Αυτές σε ξυπνούν.

............................................

Υπάρχουν αγγίγματα που δεν κρατάνε πολύ...

Κρατάνε όμως αρκετά για να σε ταράξουν..

Μια αγκαλιά που δεν υπόσχεται τίποτα, αλλά σου θυμίζει κάτι που είχες ξεχάσει: ότι κάποτε ένιωθες..

Και ότι μπορείς να νιώσεις ξανά.

Δεν ήταν ρομαντισμός.

Δεν ήταν έρωτας.

Ήταν μια στιγμή που άνοιξε μια χαραμάδα στο σκοτάδι που είχα συνηθίσει...

Και μέσα από εκεί πέρασε λίγο φως...

Όχι αρκετό για να αλλάξει τη ζωή μου.

Αρκετό όμως για να αλλάξει εμένα.

Δεν ψάχνω να ξαναζήσω τη στιγμή.

Δεν ψάχνω τον άνθρωπο.

Ψάχνω αυτό το αίσθημα της επιστροφής.

Το “είμαι εδώ”.

Το “δεν χάθηκα”.

Το “δεν είμαι κενός”.

Κάποιες αγκαλιές δεν είναι αναμνήσεις.

Είναι υπενθυμίσεις.

Και μερικές υπενθυμίσεις έρχονται την ώρα που τις χρειάζεσαι περισσότερο, ακόμα κι αν δεν το παραδέχεσαι.

...............................................

συνοδεψε το αρθρο με αυτο το τραγουδι....

ΥΓ Αντι για help me...βαζω hug me!... 

γιατι καμια φορά, μια αγκαλιά, βοηθάει περισσοτερο απ'οσο νομίζεις...

Hush now, don't you cry
Wipe away the teardrop from your eye
You're lying safe in bed
It was all a bad dream spinning in your head

Your mind tricked you to feel the pain
Of someone close to you leaving the game of life
So here it is, another chance
Wide awake you face the day, your dream is over
Or has it just begun?

There's a place I like to hide
A doorway that I run through in the night
Relax child, you were there
But only didn't realize and you were scared

It's a place where you will learn
To face your fears, retrace the years
And ride the whims of your mind
Commanding in another world
Suddenly you hear and see this magic new dimension

will be watching over you
(I) am gonna help you see it through
(I) will protect you in the night
(I) am smiling next to you, in silent lucidity

I can't do this
Visualize your dream, record it in the present tense
Put it into a permanent form
If you persist in your efforts, you can achieve dream control
How's that then, better?
Dream control, dream control
Help me  Hug me!

If you open your mind for me
You won't rely on open eyes to see
The walls you built within
Come tumbling down, and a new world will begin

Living twice at once, you learn
You're safe from the pain in the dream domain
A soul set free to fly
A round trip journey in your head
Master of illusion, can you realize
Your dream's alive, you can be the guide but

will be watching over you
(I) am gonna help you see it through
(I) will protect you in the night
(I) I'm smiling next to you

The Tears of The Dragon...

Στην ζωη μας, συναντάμε ανθρώπους που μας αφήνουν κάτι απο την λάμψη τους ή κάτι απο την σκόνη τους...

και για τις δυο περιπτώσεις πρέπει να τους ευγνωμονούμε...

γιατί στο πέρασμά τους, μας αφήνουν σημάδια...

βαθιά...

που μας "μαθαίνουν" να μισήσουμε...

να αγαπήσουμε...

να εκτιμήσουμε...

να προδώσουμε...

να τσακιστούμε...

στην ζωή μας, ποτέ δεν θα πάρουμε ότι μας αξίζει στο απόλυτο...

πάντα θα δεχόμαστε χτυπήματα, πισώπλατα ή κάτω απο την μέση...

θα μάθουμε να μισούμε αδικίες...

να αγαπούμε στιγμές...

να εκτιμούμε πράξεις...

να προδίδουμε κανόνες...

να τσακίζουμε εγωισμούς...

------------------------------------------------

Τίποτα δεν είναι εύκολο...

Τίποτα δεν είναι δύσκολο...

όλα εχουν διαφορετική δυναμική...

πολλές παραμέτρους...

ξεχωριστές συνθήκες...

Δεν υπάρχουν οδηγίες χρήσης...

Θέλει δουλειά για να αντιμετωπίσεις ολα τα παραπάνω... είτε στο σύνολό τους είτε το καθε ένα ξεχωριστά...

-----------------------------------

Κι όλα ξεκινάνε απο το αν θα πάρουμε την λάμψη ή την σκόνη, απο τους γονείς μας, τους φίλους μας, τους συντρόφους μας...

...................................

Ολα τα παραπάνω "παραδείγματα" στην πρώτη ενότητα, έχουν διττή σημασία...

είναι κάτι που μπορεί να συμβεί εξίσου και στις δυο περιπτώσεις...

[εγω απάντησα στην δεύτερη (να στο δώσω κι αυτό στο πιάτο;; καλα... ενότητα εννοώ)]

μένει να δώσεις εσύ τις δικές σου απαντήσεις...

-----------------------------------------------------

Θυμάσαι που σου είπα οτι για καιρό δεν ήμουν καλα;

Πως ένιωθα -κάτι σαν;- κατάθλιψη;

Θυμάσαι που σου είπα παλιότερα, στο χέρι μου είναι να το γυρίσω;

Νιώθω οτι γυρνάει...

πως;;;

Ζήτησα βοήθεια απο ειδικούς...

Έκανα δουλειά με τον εαυτό μου...

Τόλμησα να μιλήσω σε φίλους...

Και οι φίλοι με βοήθησαν να αλλάξει η ψυχολογία μου... 

.....................

Μετά απο  Α Π Ε Ι Ρ Ο  χρόνο μπορώ να πω οτι  Ν Ι Ω Θ Ω  και παλι...

και είναι ενα απο τα  Π Ι Ο  σημαντικά γεγονότα που μου έχουν συμβεί...

Νιώθω ζωντανός....

κι αυτό είναι πραγματικά... ανεκτίμητο...

.................

------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Φίλε αναγνώστη,

εσύ που απαντάς "Ολα καλα" αλλα τίποτα δεν είναι...

που εισαι η ψυχή της παρέας, αλλα μέσα στο σπίτι νιώθεις να σε καταπλακώνει η μαυρίλα..

σε ικετεύω....

Ζήτα βοήθεια...

Τόλμησε να μιλήσεις...

Δούλεψε με τον εαυτό σου...

Εμπιστέψου τους φίλους σου... 

( υπενθυμίζω οτι μπορείς αν θέλεις να επικοινωνήσεις και μαζί μου όποτε εσύ το επιθυμείς)

.................................................................................

και πριν σε αφήσω πάλι (μέχρι να σε ξαναπιάσω)

ας προσπαθήσουμε να είμαστε η λάμψη σε αυτούς που συναντάμε στην ζωή μας...

δεν ξέρεις...

μπορεί να αγγίξεις με κάποιον τρόπο την ψυχή τους και να τους δώσεις ελπίδα...

η ακόμα καλύτερα...

να νιώσουν...

------------------------------------------------------

ο Θεός (μη ρωτάς ποιός Θεός...ενας είναι ο Θεός...) είχε γράψει κάτι στίχους που περικλείει  ολα τα παραπάνω,  περί φοβίας, παιδικό τραύμα, σκόνη, λάμψη, ελπίδα, τόλμη... (ετσι λεω εγω...)

δώσε βάση....

For too long now There were secrets in my mind For too long now There were things I should have said In the darkness I was stumbling for the door To find a reason To find the time, the place, the hour Waiting for the winter sun And the cold light of day The misty ghosts of childhood fears The pressure is building and I can't stay away I throw myself into the sea Release the wave, let it wash over me To face the fear I once believed The tears of the dragon for you and for me Where I was I had wings that couldn't fly Where I was I had tears I couldn't cry My emotions Frozen in an icy lake I couldn't feel them Until the ice began to break I have no power over this You know I'm afraid The walls I built are crumbling The water is moving, I'm slipping away I throw myself into the sea Release the wave, let it wash over me To face the fear I once believed The tears of the dragon for you and for me Slowly I awake, slowly I rise The walls I built are crumbling The water is moving, I'm slipping away I throw myself into the sea Release the wave, let it wash over me To face the fear I once believed The tears of the dragon for you and for me I throw myself into the sea Release the wave, let it wash over me To face the fear I once believed The tears of the dragon for you and for me

With A Little Help From My Friends...

Στην τελευταία ανάρτηση, έγραψα για ενα αίσθημα κατάθλιψης - μιζέριας, που ειχα έντονα για αρκετο διάστημα 

Πολλοί οι λογοι που μου το έβγαλαν αυτο στην επιφάνεια

Περα απο τους δικους μου δαίμονες, ειχα (και εχω ακομα ) και την κατάσταση που επικρατεί (οχι μονο στην Ελλαδα αλλα και γενικότερα) στον κοσμο...

Στρατιώτες να σκοτώνουν, να βιάζουν και να καμαρώνουν

Πολιτικοί να τσεπώνουν κονδύλια, να ελέγχουν δικαστικά συστήματα και να μας κουνάνε το δάχτυλο

Αλλοι να παίρνουν οπλο και να σκοτώνουν αδιακρίτως

Αλλοι να σκοτώνουν γυναίκες, παιδιά, ( κάποιες να σκοτώνουν τους συζύγους τους) και μετα να αυτοκτονούν (η και οχι)

Και περα απο ολα αυτα (κι αλλα τοσα) να μαθαίνουμε οτι κάποια παιδιά που δεν αντέχουν την πίεση για επιτυχία, την αδικία γύρω τους και την ΜΗ σύνδεση με τους δικους τους, αποφασίζουν να πέσουν στο κενο...

Για τα παραπάνω, δυστυχώς δεν ειναι κατι που εγω κι εσυ μπορούμε να αλλάξουμε

Για το τελευταιο ομως... ΜΠΟΡΟΥΜΕ

και ΔΕΝ πρεπει να μενουμε αμέτοχοι

Εσυ γονεα...

Το παιδι σου εχει την αναγκη της φροντιδας, την αισθηση της προστασιας, την εγκριση της αποδοχης σου...

Φτανει με τις προσδοκιες σου... 

Σταματα να του φορτωνεις/μεταφερεις τις δικες σου ενοχες και αποτυχιες.. 

Οφειλουμε να ειμαστε εκει, παροντες... Να καθοδηγουμε, να υποστηριζουμε

Κανενα παιδι δεν θα παραπονεθει γιατι ετρωγε 4 φορες την εβδομαδα μακαρονια, αλλα θα του μεινει για παντα η απουσια ποιοτικου χρονου μαζι του...

Το χασμα της ΜΗ ουσιαστικης επικοινωνιας....

Την παραλογη κριτικη...

...........

Φτανει με τον κυνισμο και τον εγωκεντρισμό ...

Δειξε λιγη ενσυναισθηση...

Εσυ φιλε/συντροφε...

Τράβηξε λιγο το βλέμμα απο το κινητο σου και δες διπλα σου τον ανθρωπο που ψαχνει για συνδεση, για κατανοηση και μια κουβεντα με ειλικρινεια...

...........

Δεν λεω οτι μπορεις να σωσεις τον κοσμο...

Τον διπλανο σου ομως, μπορεις...

........

Μην μενεις στην απαντηση "Ολα καλα", οταν ρωτας "Πως εισαι;"

απο τις 100 περιπτωσεις στις 99 δεν θα σου πουν "Δεν ειμαι καλα..."

.......

Οταν "βλεπεις" τον αλλον, στασου λιγο διπλα του...

Ακομα κι αυτο βοηθαει...

..........

Αν εσυ φιλε μου, που ετυχε να διαβαζεις αυτο το κειμενο, εισαι απο την αλλη πλευρα της ιστοριας, αυτος που παλευει και βουλιαζει καθε μερα μεσα του, ΤΟΛΜΗΣΕ να μιλησεις με φιλο, με συναδελφο, με συγγενη, με τον οποιονδηποτε... ακομα και με μενα (εχεις το ελευθερο οποτε εσυ επιθυμησεις)

Ειμαι εκει που εισαι κι εσυ... σε νιωθω

Για πολλα χρονια ελεγα αυτο το "Ολα καλα"

Μονο εγω ηξερα οτι δεν ηταν...

Τολμησα ομως και καποια στιγμη μιλησα...

Και ο ενας που το μοιραστηκα, εγιναν δυο, τρεις...εγιναν δεκα...

Μην σκεφτεσαι οτι θα γινεις βαρος... μην σκεφτεσαι οτι θα σε λυπηθουν...

Μη φοβασαι να μιλησεις για οτι σε βασανιζει...

Η αδυναμια σου να γινει δυναμη αδερφε μου...

........

Θα σου πω και κατι ακομα πριν κλεισω αυτη την αναρτηση...

Οταν με το καλο θελησεις να μιλησεις με καποιον πιο ειδικο απο μενα η απο φιλο, υπαρχουν γραμμες βοηθειας..

Το 10306 ....24/7... (ψυχοκοινωνικη υποστηριξη)

Το 15900  24/7 (για γυναικες, θυματα εμφυλης βιας)

Το 11528 (οχι 24/7) (ψυχολογικη στηριξη)

Το 1018 ..24/7... (προληψη αυτοκτονιας)

Το 1056  ..24/7.. (παιδια, εφηβους, γονεις)

........

Για κλεισιμο θελω να σας πως η ψυχολογια μας, τα προβληματα μας, ειναι μεταβλητες , μπορουν να αλλαξουν η να μας δωθει η ευκαιρια να λυσουμε η να αντιμετωπισουμε ,το οποιοδηποτε δυσκολο θεμα μας εχει προκυψει ...

Μεινε δυνατος φιλε μου