Τρίτη 9 Ιουνίου 2026

The Tears of The Dragon...

Στην ζωη μας, συναντάμε ανθρώπους που μας αφήνουν κάτι απο την λάμψη τους ή κάτι απο την σκόνη τους...

και για τις δυο περιπτώσεις πρέπει να τους ευγνωμονούμε...

γιατί στο πέρασμά τους, μας αφήνουν σημάδια...

βαθιά...

που μας "μαθαίνουν" να μισήσουμε...

να αγαπήσουμε...

να εκτιμήσουμε...

να προδώσουμε...

να τσακιστούμε...


στην ζωή μας, ποτέ δεν θα πάρουμε ότι μας αξίζει στο απόλυτο...

πάντα θα δεχόμαστε χτυπήματα, πισώπλατα ή κάτω απο την μέση...

θα μάθουμε να μισούμε αδικίες...

να αγαπούμε στιγμές...

να εκτιμούμε πράξεις...

να προδίδουμε κανόνες...

να τσακίζουμε εγωισμούς...


------------------------------------------------


Τίποτα δεν είναι εύκολο...

Τίποτα δεν είναι δύσκολο...

όλα εχουν διαφορετική δυναμική...

πολλές παραμέτρους...

ξεχωριστές συνθήκες...


Δεν υπάρχουν οδηγίες χρήσης...


Θέλει δουλειά για να αντιμετωπίσεις ολα τα παραπάνω... είτε στο σύνολό τους είτε το καθε ένα ξεχωριστά...


-----------------------------------


Κι όλα ξεκινάνε απο το αν θα πάρουμε την λάμψη ή την σκόνη, απο τους γονείς μας, τους φίλους μας, τους συντρόφους μας...


...................................


Ολα τα παραπάνω "παραδείγματα" στην πρώτη ενότητα, έχουν διττή σημασία...

είναι κάτι που μπορεί να συμβεί εξίσου και στις δυο περιπτώσεις...

[εγω απάντησα στην δεύτερη (να στο δώσω κι αυτό στο πιάτο;; καλα... ενότητα εννοώ)]

μένει να δώσεις εσύ τις δικές σου απαντήσεις...


-----------------------------------------------------


Θυμάσαι που σου είπα οτι για καιρό δεν ήμουν καλα;

Πως ένιωθα -κάτι σαν;- κατάθλιψη;

Θυμάσαι που σου είπα παλιότερα, στο χέρι μου είναι να το γυρίσω;

Νιώθω οτι γυρνάει...

πως;;;

Ζήτησα βοήθεια απο ειδικούς...

Έκανα δουλειά με τον εαυτό μου...

Τόλμησα να μιλήσω σε φίλους...

Και οι φίλοι με βοήθησαν να αλλάξει η ψυχολογία μου... 


.....................


Μετά απο  Α Π Ε Ι Ρ Ο  χρόνο μπορώ να πω οτι  Ν Ι Ω Θ Ω  και παλι...

και είναι ενα απο τα  Π Ι Ο  σημαντικά γεγονότα που μου έχουν συμβεί...

Νιώθω ζωντανός....

κι αυτό είναι πραγματικά... ανεκτίμητο...

.................


------------------------------------------------------------------------------------------------------------


Φίλε αναγνώστη,

εσύ που απαντάς "Ολα καλα" αλλα τίποτα δεν είναι...

που εισαι η ψυχή της παρέας, αλλα μέσα στο σπίτι νιώθεις να σε καταπλακώνει η μαυρίλα..

σε ικετεύω....

Ζήτα βοήθεια...

Τόλμησε να μιλήσεις...

Δούλεψε με τον εαυτό σου...

Εμπιστέψου τους φίλους σου... 

( υπενθυμίζω οτι μπορείς αν θέλεις να επικοινωνήσεις και μαζί μου όποτε εσύ το επιθυμείς)

.................................................................................


και πριν σε αφήσω πάλι (μέχρι να σε ξαναπιάσω)

ας προσπαθήσουμε να είμαστε η λάμψη σε αυτούς που συναντάμε στην ζωή μας...

δεν ξέρεις...

μπορεί να αγγίξεις με κάποιον τρόπο την ψυχή τους και να τους δώσεις ελπίδα...

η ακόμα καλύτερα...

να νιώσουν...


------------------------------------------------------

ο Θεός (μη ρωτάς ποιός Θεός...ενας είναι ο Θεός...) είχε γράψει κάτι στίχους που περικλείει  ολα τα παραπάνω,  περί φοβίας, παιδικό τραύμα, σκόνη, λάμψη, ελπίδα, τόλμη... (ετσι λεω εγω...)

δώσε βάση....




For too long now There were secrets in my mind For too long now There were things I should have said In the darkness I was stumbling for the door To find a reason To find the time, the place, the hour Waiting for the winter sun And the cold light of day The misty ghosts of childhood fears The pressure is building and I can't stay away I throw myself into the sea Release the wave, let it wash over me To face the fear I once believed The tears of the dragon for you and for me Where I was I had wings that couldn't fly Where I was I had tears I couldn't cry My emotions Frozen in an icy lake I couldn't feel them Until the ice began to break I have no power over this You know I'm afraid The walls I built are crumbling The water is moving, I'm slipping away I throw myself into the sea Release the wave, let it wash over me To face the fear I once believed The tears of the dragon for you and for me Slowly I awake, slowly I rise The walls I built are crumbling The water is moving, I'm slipping away I throw myself into the sea Release the wave, let it wash over me To face the fear I once believed The tears of the dragon for you and for me I throw myself into the sea Release the wave, let it wash over me To face the fear I once believed The tears of the dragon for you and for me





Πέμπτη 28 Μαΐου 2026

With A Little Help From My Friends...


Στην τελευταία ανάρτηση, έγραψα για ενα αίσθημα κατάθλιψης - μιζέριας, που ειχα έντονα για αρκετο διάστημα 

Πολλοί οι λογοι που μου το έβγαλαν αυτο στην επιφάνεια

Περα απο τους δικους μου δαίμονες, ειχα (και εχω ακομα ) και την κατάσταση που επικρατεί (οχι μονο στην Ελλαδα αλλα και γενικότερα) στον κοσμο...

Στρατιώτες να σκοτώνουν, να βιάζουν και να καμαρώνουν

Πολιτικοί να τσεπώνουν κονδύλια, να ελέγχουν δικαστικά συστήματα και να μας κουνάνε το δάχτυλο

Αλλοι να παίρνουν οπλο και να σκοτώνουν αδιακρίτως

Αλλοι να σκοτώνουν γυναίκες, παιδιά, ( κάποιες να σκοτώνουν τους συζύγους τους) και μετα να αυτοκτονούν (η και οχι)

Και περα απο ολα αυτα (κι αλλα τοσα) να μαθαίνουμε οτι κάποια παιδιά που δεν αντέχουν την πίεση για επιτυχία, την αδικία γύρω τους και την ΜΗ σύνδεση με τους δικους τους, αποφασίζουν να πέσουν στο κενο...

Για τα παραπάνω, δυστυχώς δεν ειναι κατι που εγω κι εσυ μπορούμε να αλλάξουμε

Για το τελευταιο ομως... ΜΠΟΡΟΥΜΕ

και ΔΕΝ πρεπει να μενουμε αμέτοχοι

Εσυ γονεα...

Το παιδι σου εχει την αναγκη της φροντιδας, την αισθηση της προστασιας, την εγκριση της αποδοχης σου...

Φτανει με τις προσδοκιες σου... 

Σταματα να του φορτωνεις/μεταφερεις τις δικες σου ενοχες και αποτυχιες.. 

Οφειλουμε να ειμαστε εκει, παροντες... Να καθοδηγουμε, να υποστηριζουμε

Κανενα παιδι δεν θα παραπονεθει γιατι ετρωγε 4 φορες την εβδομαδα μακαρονια, αλλα θα του μεινει για παντα η απουσια ποιοτικου χρονου μαζι του...

Το χασμα της ΜΗ ουσιαστικης επικοινωνιας....

Την παραλογη κριτικη...

...........

Φτανει με τον κυνισμο και τον εγωκεντρισμό ...

Δειξε λιγη ενσυναισθηση...

Εσυ φιλε/συντροφε...

Τράβηξε λιγο το βλέμμα απο το κινητο σου και δες διπλα σου τον ανθρωπο που ψαχνει για συνδεση, για κατανοηση και μια κουβεντα με ειλικρινεια...

...........

Δεν λεω οτι μπορεις να σωσεις τον κοσμο...

Τον διπλανο σου ομως, μπορεις...

........

Μην μενεις στην απαντηση "Ολα καλα", οταν ρωτας "Πως εισαι;"

απο τις 100 περιπτωσεις στις 99 δεν θα σου πουν "Δεν ειμαι καλα..."

.......

Οταν "βλεπεις" τον αλλον, στασου λιγο διπλα του...

Ακομα κι αυτο βοηθαει...

..........



Αν εσυ φιλε μου, που ετυχε να διαβαζεις αυτο το κειμενο, εισαι απο την αλλη πλευρα της ιστοριας, αυτος που παλευει και βουλιαζει καθε μερα μεσα του, ΤΟΛΜΗΣΕ να μιλησεις με φιλο, με συναδελφο, με συγγενη, με τον οποιονδηποτε... ακομα και με μενα (εχεις το ελευθερο οποτε εσυ επιθυμησεις)

Ειμαι εκει που εισαι κι εσυ... σε νιωθω

Για πολλα χρονια ελεγα αυτο το "Ολα καλα"

Μονο εγω ηξερα οτι δεν ηταν...

Τολμησα ομως και καποια στιγμη μιλησα...

Και ο ενας που το μοιραστηκα, εγιναν δυο, τρεις...εγιναν δεκα...

Μην σκεφτεσαι οτι θα γινεις βαρος... μην σκεφτεσαι οτι θα σε λυπηθουν...

Μη φοβασαι να μιλησεις για οτι σε βασανιζει...

Η αδυναμια σου να γινει δυναμη αδερφε μου...

........

Θα σου πω και κατι ακομα πριν κλεισω αυτη την αναρτηση...

Οταν με το καλο θελησεις να μιλησεις με καποιον πιο ειδικο απο μενα η απο φιλο, υπαρχουν γραμμες βοηθειας..

Το 10306 ....24/7... (ψυχοκοινωνικη υποστηριξη)

Το 15900  24/7 (για γυναικες, θυματα εμφυλης βιας)

Το 11528 (οχι 24/7) (ψυχολογικη στηριξη)

Το 1018 ..24/7... (προληψη αυτοκτονιας)

Το 1056  ..24/7.. (παιδια, εφηβους, γονεις)

........

Για κλεισιμο θελω να σας πως η ψυχολογια μας, τα προβληματα μας, ειναι μεταβλητες , μπορουν να αλλαξουν η να μας δωθει η ευκαιρια να λυσουμε η να αντιμετωπισουμε ,το οποιοδηποτε δυσκολο θεμα μας εχει προκυψει ...


Μεινε δυνατος φιλε μου






Δευτέρα 13 Απριλίου 2026

My Friend Of Misery (?)

Είσαι ακόμα εδώ, ζωντανό...(;)


Χρόνια τώρα, πέρασες, περνούσες και θα περνάς φουρτούνες...

Θα μου πεις (και με το δίκιο σου) "Ποιος δεν περνάει;"...Σαφώς...΄


Αλλά εδώ, είναι το blogοσπιτάκι μου...

Γράφω για μένα.....

Σκέψεις, προβληματισμούς, χαβαλέ και τα αγαπημένα μου photosongs...


Σήμερα, μετά απο μεγάλη προσμονή και τεράστια αναμονή, ήρθε η ώρα να ξαναγράψω..


Αυτή την φορά χωρίς κάτι συγκεκριμένο...φλου... 

Όπως ο Μπάμπης....


.......................................................................................................


Αν κάτι θέλω να μοιραστώ μαζί σου, είναι πως το τελευταίο διάστημα νιώθω "κενός"...

Άδειασα...

Και μια μελαγχολία (;) μια κατάθλιψη (;) σαν να έχει απλωθεί απο πάνω μου κι αυτό με κάνει μίζερο (σε σχέση με αυτό που ήμουν τουλάχιστον)

Μίζερο με την έννοια, πως κάποιες "απολαύσεις" πλέον δεν τις κυνηγώ, δεν με "τραβάνε".

Θα προτιμήσω να κάτσω σπίτι, μόνος...


Το μόνο που με κάνει να νιώσω ζωντανός και πάλι, είναι οι ώρες, οι στιγμές, που θα έχω με τους γιους μου...

Και μετά πάλι τα ίδια...

Δουλειά-σπίτι, σπίτι-δουλειά 

Μιζέρια ή ρουτίνα;

Ρουτίνα ίσως να είναι κάτι που, ναι μεν, επαναλαμβάνεται, αλλά έχεις διάθεση...για το οτιδήποτε...

Μιζέρια όμως σημαίνει ανέχεια, φτώχεια, απαισιοδοξία και γκρίνια... (τουλάχιστον έτσι λεει το Wiki)

Βάσει όμως όσων λέει ο φίλος μου ο James, η μιζέρια είναι μια οντότητα, που της αρέσει να σε κρατά συντροφιά... απομονωμένο, αποκομμένο απο τον υπόλοιπο κόσμο, χωρίς/κανείς να μπορεί να ακούσει τις "κραυγές" σου...

Μέχρι ενα σημείο, πιστεύω οτι ισχύει αυτό και θα συμφωνήσω μαζί του, γιατι ο James ξέρει...


Δεν ξέρω αν το είχα πάντα μέσα μου και απλά τώρα είναι πιο έντονο λόγω των καταστάσεων, αλλά έχω την αίσθηση πως θα το "γυρίσω" το παιχνίδι ξανά...



............................................................................................


Όπως και να έχει, για να το γενικεύσω λίγο, όλοι μας έχουμε ανάγκη να ακουστούμε, αλλά και να ζητήσουμε βοήθεια είτε απο φίλους είτε απο ειδικούς.

Μην υποβαθμίζεις την οποιαδήποτε κατάσταση κι αν περνάς.

................................................................................................


Αποδεχόμαστε το ποιοι και τι είμαστε, αλλά το μυστικό εδώ είναι, να μην περιμένεις απο κανέναν αποδοχή γι αυτό που είσαι, γιατί εκεί είναι -πιστεύω- το λάθος που κάνουμε και απογοητευόμαστε, να περιμένουμε απο τους άλλους την αποδοχή (όποιος κι αν είναι αυτός ο άλλος). Γιατί ακόμα και μέσα στην ίδια σου την οικογένεια , δικοί σου άνθρωποι, (ίσως) να μην μπορέσουν ποτέ να σε καταλάβουν...

Όσο σκληρό κι αν ακούγεται, η αλήθεια είναι αυτή... ζούμε ανάμεσα σε αμέτρητο/άπειρο κόσμο, αλλά στην ουσία, είμαστε/υπάρχουμε μόνοι μας...

Επιβάλλεται να σε αγαπήσεις, να σε αποδεχτείς....

Είναι θέμα επιβίωσης...όσο  δραματικό κι αν σου φαίνεται


.............................................................................................


Για πρώτη ανάρτηση, μετά απο χρόνια, καλά (δεν) πήγε αυτο....


.............................................................................................


Θα τηρήσω την αρχή μου (να μην κάνω μακροσκελή αναρτήσεις) και θα κλείσω αυτή την "μίζερη" ανάρτηση με δυο αναφορές...

Μια αυτή...

"Υπάρχει μόνο μια ηδονή: Να είσαι ζωντανός. Όλα τα άλλα είναι μιζέρια" Τσέζαρε Παβέζε

Και μια αυτή...



Metallica - My Friend Of Misery

You just stood there screaming
Fearing no one was listening to you
They say the empty can rattles the most
The sound of your own voice must soothe you
Hearing only what you want to hear
And knowing only what you’ve heard

You
You’re smothered in tragedy
And you’re out to save the world

Misery
You insist that the weight of the world
Should be on your shoulders

Misery
There’s much more to life than what you see
My friend of misery

You still stood there screaming
No one caring about these words you tell
My friend, before your voice is gone
One man’s fun is another’s hell
These times are sent to try men’s souls
But something’s wrong with all you see

You
You’ll take it on all yourself
Remember, misery loves company

Misery
You insist that the weight of the world
Should be on your shoulders

Misery
There’s much more to life than what you see
My friend of misery

You just stood there screaming
My friend of misery