RM4D-03 "Mama's gonna make all of your nightmares come true. Mama's gonna put all her fears into you"

Πέρασαν 4 μήνες απο την τελευταία ανάρτηση...

Η αλήθεια είναι οτι όσο και να ήθελα να μην το παραδεχτώ, το οτι έφυγε ο πατέρας μου με έριξε...

Με έκανε να νιώσω πως ενα κομμάτι της ζωής μου (όσο κοντά ή όσο μακρυά κι αν ήταν) έφυγε για πάντα.

Χωρίς να το ζήσω όπως θα μου άξιζε... (κι όπως θα του άξιζε...ίσως)

Εδώ και καιρό νιώθω καλύτερα είναι η αλήθεια, αλλά υπάρχουν στιγμές που βλέπω κάποιους στο "ύφος", στο "κόψιμο" του πατέρα μου και ακόμα κι αν ξέρω ότι δεν μπορεί να γίνει, θα ήθελα να ήταν αυτός...

Δεν θα άλλαζε τίποτα απο την καθημερινότητά του, πιθανόν ούτε κι απο την δική μου... απλά θα είχα αυτό το κομμάτι πίσω...

Μοιάζει οξύμωρο -και έτσι πιστεύω ότι είναι- αλλά χωρίς φως, σκιά δεν υπάρχει...

--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Η σημερινή ανάρτηση έχει σχέση με την μητέρα μου... (ευτυχώς όχι σοβαρή...) -για λίγους-

Αφορμή είναι...........βασικά τα πάντα... Αλλά σήμερα μου θύμισε ΠΟΣΟ λαμόγιο είναι και με πόση μαεστρία μέσω ψυχολογικού πολέμου (αυτό είναι το #1 όπλο της μάνας μου -και πιθανολογώ της κάθε μάνας) προσπαθεί να πιέσει μια κατάσταση, να επιβάλει μια θέση και γενικότερα να δώσει το "στίγμα" της σε κάθε τι που αφορά την καθημερινότητά μου...

Βέβαια εγώ μαθημένος εδώ και δεκαετίες, απο τις τακτικές της, έγινα το αλεπουδάκι που έγινε τελικά 101 χρονών και δεν μασάει πλέον απο αυτά.

Δεν αξίζει να μπω καν στον κόπο να αναφέρω τι και πως...

Απλά θα αναφέρω κάτι που έχω γράψει και σε προηγούμενη ανάρτηση...

Αφήστε τα παιδιά να μεγαλώσουν χωρίς τις δικές σας ενοχές, χωρίς τις δικές σας ανασφάλειες...

Τα παιδιά για να "ανθίσουν" θέλουν ελευθερία...



Και με αφορμή αυτό το θέμα, δεν υπάρχει καλύτερο άσμα απο το Mother των Pink Floyd (απο τον δίσκο The Wall) που σε ενα δίστιχο αναδεικνύει την ουσία της σημερινής μου ανάρτησης...

Mama's gonna keep you right here under her wing.

She won't let you fly, but she might let you sing.

Δεν έχω να προσθέσω τίποτα άλλο... ας πάμε κατευθείαν στο ζουμί...

n'joy

Mother do you think they'll drop the bomb? 
Mother do you think they'll like the song? 
Mother do you think they'll try to break my balls?
Oooh, ahh
Mother should I build the wall?
Mother should I run for President?
Mother should I trust the government?
Mother will they put me in the firing line?
Oooh ahh, 
Is it just a waste of time?

Hush now baby, baby, don't you cry.
Mama's gonna make all of your nightmares come true.
Mama's gonna put all her fears into you.
Mama's gonna keep you right here under her wing.
She won't let you fly, but she might let you sing.
Mama's gonna keep baby cosy and warm.
Ooooh baby, ooooh baby, oooooh baby,
Of course mama's gonna help build the wall.
Mother do you think she's good enough, for me?
Mother do you think she's dangerous, to me?
Mother will she tear your little boy apart?
Ooooh Ma,
Mother will she break my heart?

Hush now baby, baby don't you cry.
Mama's gonna check out all your girlfriends for you.
Mama won't let anyone dirty get through.
Mama's gonna wait up until you get in.
Mama will always find out where you've been.
Mama's gonna keep baby healthy and clean.
Ooooh baby, oooh baby, oooh baby,
You'll always be baby to me.

Mother, did it need to be so high?

ΥΓ. Σεβασμός στους γονείς που μεγάλωσαν τα παιδιά τους....με σεβασμό στην προσωπικότητά τους... με σεβασμό στα θέλω τους...

R/M4D-02 ''Trying to mend a bridge that's been blown apart, But you know... you never built it dad''

Κάποια στιγμή περίμενα οτι θα συμβεί αυτό...

Δεν νιώθω λύπη, θλίψη για το οτι έφυγες απο την ζωή. Νιώθω λύπη για το όσα δεν ζήσαμε. Θλίψη για το ότι δεν ήσουν δίπλα μου τόσα χρόνια.

Όταν ήμουν πιο μικρός, ήθελα να βρισκόσουν εκεί για μένα...αλλά δεν ήσουν...

Τα χρόνια πέρασαν και αποφάσισα ότι δεν έχω πατέρα -όσο σκληρό κι αν φαίνεται για κάποιους-

Ακόμα και τότε που με βρήκες μετά απο χρόνια και ζήτησες να σε βοηθήσω, -ακόμη και τότε- έκανα μια προσπάθεια...αλλά φάνηκε οτι δεν την άξιζες.

Μου έδωσες παρ'ολα αυτά ενα σπουδαίο μάθημα. Να μην κάνω τα λάθη σου στα δικά μου παιδιά.

Τουλάχιστον ήρθε η ώρα να 'ξεκουραστείς', δεν πέρασες και λίγα... (αλλά δεν σου έφταιξε κανένας άλλος απο εσένα και την 'περηφάνια' σου)

Καλό παράδεισο...

-------------------------------------------------------------------------------------------

Η σημερινή ανάρτηση αφιερωμένη στον πατέρα μου...

-------------------------------------------------------------------------------------------

Η μουσική για μένα απο πολύ μικρή ηλικία ήταν η διέξοδός μου απο το κάθε τι που με προβλημάτιζε.

Με έναν μαγικό τρόπο, κάποια στιγμή έπεφτε μια κασέτα (τότε δεν υπήρχε internet) που μέσα της θα είχε ένα τραγούδι -τουλάχιστον- που θα μπορούσα να παρομοιάσω με την όποια κατάστασή μου.

Έτσι λοιπόν -σήμερα ειδικά- το πρώτο τραγούδι που μου ήρθε στο μυαλό μετά απο αυτή την είδηση, ήταν το 'Bridge' απο τους Queensryche, μέσα απο τον (τελευταίο καλό τους) δίσκο τους 'Promised Land' που κυκλοφόρησε το 1994.

Το τραγούδι αναφέρεται -σαφώς- στην σχέση πατέρα-γιού και το πόσο ο πρώτος δεν κατάφερε ποτέ να υλοποιήσει τις όποιες υποσχέσεις του προς τον δεύτερο.

-περιττό να πω πόσο πολύ μοιάζει η ιστορία αυτή με την δική μου...-

Tip: Ο συνθέτης του τραγουδιού είναι ο κιθαρίστας Chris DeGarmo, ο οποίος έχασε τον πατέρα του κατά την διάρκεια των ηχογραφήσεων του Promised Land.

Μάθημα δεύτερο λοιπόν για όσους σκοπεύουν να γίνουν γονείς...

Τα παιδιά δεν είναι παιδιά σου...είναι πολίτες του κόσμου.

Μην τα φορτώνεις τις δικές σου αμαρτίες, τα δικά σου λάθη, τους δικούς σου φόβους, τις δικές σου ενοχές.

Τροφοδότησε τα με ελευθερία, με αγάπη, με σεβασμό.

Στήριξε τα σε ότι κι αν τολμήσουν, επιθυμήσουν να κάνουν, να πουν...

Αφουγκράσου τα...ξέρουν αυτά...

You called me up on the phone today
Struggling with the right words to say.
Time can change a thing or two.
Time has changed the lives of me and you,
But you know it could have been different dad.

The word brings back a sweet memory.
I'm sitting on a bluff on a broken tree,
By my side a distinguished man
Giving me encouragement, telling me I can,
And you know you're not there.

You say, "Son, let's forget the past,
I want another chance, gonna make it last."
You're begging me for a brand new start,
Trying to mend a bridge that's been blown apart,
But you know you never built it dad.

So I sit here through the night,
And I write myself to sleep,
And time keeps ticking

Time has made you finally realize
Your loneliness and your guilt inside.
You're reaching for something you never had,
Turning around now you're looking back,
And you know I'm not there.

You say, "Son, let's forget the past.
I want another chance, gonna make it last."
You're begging me for a brand new start,
Trying to mend a bridge that's been blown apart,
But you know you never built it dad.

R/M4D-01 ''...Are the liberators here? Do I hope or do I fear?...''

Σήμερα εγκαινιάζω την νέα μου στήλη ''Rock/Metal For Dummies''

Όπως έχω αναφέρει σε προηγούμενη ανάρτηση, στην Ελλαδίτσα μας, ένα μεγάλο ποσοστό ακούει αυτό το μονότονο, βαρετό, ανούσιο, ψευτοκουλτουριάρικο, μη-εμπνευσμένο και ποιοτικά κάτω του μετρίου ''σκυλάδικο'' ή αλλιώς ''Ελληνική μουσική''

Που δεν του δίνει τροφή να σκεφτεί, να προβληματιστεί, να ανοίξει τους ορίζοντές του, να ασχοληθεί με κάτι πέρα απο αυτά τα σαχλοτράγουδα που για το μόνο που μιλάνε είναι η (ερωτική) προδοσία, το πόσο σ'αγαπώ και πόσο λιώνω για σένα κτλ...

Η Rock/Metal σκηνή -έχει κι αυτή τα ερωτικά της μυξοκλαψιάρικα δεν λέω, αλλά- έχει να σου προσφέρει κάτι παραπάνω από αυτά.

Ασχολείται με κοινωνικά θέματα, με καθημερινά προβλήματα, πολιτική, πόλεμο και μέσα σε τόσα ακόμα που δεν μου έρχονται αυτή την στιγμή, αλλά ΚΑΙ αγάπη.. (για σας τους ερωτιάρηδες)

Το πρώτο σας μάθημα στο ''Rock/Metal For Dummies'', θα είναι το 'Red Sector A' απο τους Καναδούς Rush, που κυκλοφόρησε μεσα απο το άλμπουμ 'Grace Under Pressure' το 1984.

Το τραγούδι αναφέρεται στην πιο μελανή περίοδο της σύγχρονης παγκόσμιας ιστορίας, αυτή του Ναζισμού και εξιστορεί την ματιά και τα αισθήματα ενός κρατούμενου στα στρατόπεδα συγκέντρωσης, κατα την διάρκεια της αιχμαλωσίας τους αλλά και όταν οι συμμαχικές δυνάμεις καταφθάνουν για να τους ελευθερώσουν.

Tip: Η μητέρα του μπασίστα και τραγουδιστή Geddy Lee, ήταν αιχμάλωτη σε στρατόπεδο συγκέντρωσης και με αφορμή την ιστορία που έχει μοιραστεί μαζί του, ο βασικός στιχουργός και ντράμερ του συγκροτήματος Neil Peart, αναφέρθηκε σε αυτή σε δύο τετράστιχα 'For my father and my brother it's too late, But I must help my mother stand up straight'

Το τραγούδι επηρεασμένο απο την δεκαετία των synths, (βλέπε '80s) και είναι αρκετά ευκολόπεπτο και δεν θα σε δυσκολέψει να το ευχαριστηθείς -...ναι...για σένα το λέω αλλόθρησκε..-

Πίστεψέ με, αξίζει να αφουγκραστείς τους στίχους, το συναίσθημα που βγάζει το τραγούδι.

n'joy

All that we can do is just survive
All that we can do to help ourselves is stay alive

Ragged lines of ragged grey
Skeletons, they shuffle away
Shouting guards and smoking guns
Will cut down the unlucky ones

I clutch the wire fence until my fingers bleed
A wound that will not heal
A heart that cannot feel
Hoping that the horror will recede
Hoping that tomorrow we'll all be freed

Sickness to insanity
Prayer to profanity
Days and weeks and months go by
Don't feel the hunger 
Too weak to cry

I hear the sound of gunfire at the prison gate
Are the liberators here?
Do I hope or do I fear?
For my father and my brother, it's too late
But I must help my mother stand up straight

Are we the last ones left alive?
Are we the only human beings to survive?



(πάρ' το και live)